Van voeding naar voeden

Zoals de trouwe lezers waarschijnlijk wel weten was ik tot voor kort zwanger van mijn eerste kindje. Ondertussen ben ik bevallen, op 24 juni om precies te zijn, van een prachtige dochter genaamd Lena. Ze is werkelijk waar fantastisch en uiteraard het mooiste en liefste meisje van de hele wereld. Een hele verandering wel, zo’n hulpbehoevend babytje in je leven. De afgelopen weken ben ik dan ook niet tot nauwelijks met eten bezig geweest. Koken deed Erik, zo nu en dan kwam mijn vader voor meerdere dagen eten langs brengen of het werd afhaal. Waar ik wel mee bezig ben geweest? Voeden. En dat het voeden van je kindje aan de borst lang niet altijd vanzelfsprekend is, heb ik helaas zelf mogen ondervinden.

Ben je geïnteresseerd in mijn verhaal of in borstvoeding? Lees dan vooral verder!

De zwangerschap, borstvoeding en de bevalling

Borstvoeding geven, ik had er niet heel lang over nagedacht. Ik dacht: als het lukt dan is het prachtig. En ik ga er maar vanuit dat het lukt, want zo is het bedoeld door de natuur. Punt. En als het niet lukt dan zien we daarna wel verder. Geen stress. En die stress had ik dus ook niet. Ik heb een voorspoedige en fijne zwangerschap gehad en was zelfs tot in de laatste weken best fit. Pas toen de baby besloot dat ze nog wel even wat langer wilde blijven zitten dan de uitgerekende datum werd het toch wel intensief. En dan met name het eindeloze wachten. Toen ik ondertussen ook de 41 weken ruim voorbij was, is er in overleg met de verloskundige besloten om de bevalling te laten inleiden.

De bevalling duurde lang en was zwaar, maar is naar omstandigheden goed verlopen en Lena kwam gezond en wel de wereld in. Dat ik geen natuurlijke bevalling zou hebben, was voor mij wel een teleurstelling. Tot op de laatste ochtend dacht ik echt dat het wel vanzelf op gang zou komen. Dat dit niet gebeurde vond ik erg jammer en het voelde een beetje alsof mijn lichaam me in de steek liet. Gelukkig denk ik daar nu niet meer zo over. Dat mijn lichaam wel degelijk goed functioneert blijkt wel uit het feit dat er een prachtig gezond kindje boven ligt te slapen terwijl ik dit schrijf. Maar toch, zo’n ervaring is best ingrijpend.

Een ingeleide bevalling houdt in dat de bevalling wordt in gestart door middel van een infuus met hormonen, die ervoor zorgen dat de weeën op gang komen. Dit verloopt wat minder geleidelijk dan een natuurlijke bevalling en soms zijn de weeën ook heftiger. Ik heb natuurlijk geen vergelijkingsmateriaal, maar ik kan zeggen dat ik het vreselijk intens vond. Toen Lena ’s avonds werd geboren, werd ze kort na bevalling direct aan de borst gelegd. De eerste dagen komt er nog geen gewone melk uit de borst, maar colostrum. Het is weinig, maar er zitten bijzonder veel voedingsstoffen in voor de baby. Hoeveel er daadwerkelijk uit komt, weet je niet echt. Je ziet immers niet hoeveel je baby drinkt. En in mijn geval was ik zo doodmoe dat ik de eerste dagen nog een beetje in een waas leefde. Ik moest dan ook nog twee extra dagen in het ziekenhuis blijven.

In het ziekenhuis is er natuurlijk ook kraamzorg die er op toeziet dat de baby om de zoveel tijd aan de borst gelegd wordt. Lena viel alleen wel heel erg af de eerste dagen. Ze werd geboren met 4,3 kg, en was twee dagen later nog maar 3,8 kg. Ze hapte niet echt goed aan en werd soms bijna hysterisch tijdens het aanleggen. De laatste ochtend in het ziekenhuis trok ik het niet meer. Lena huilde en ik wist dat ze honger had. We hebben er toen voor gekozen om haar een beetje bij te voeden met kunstvoeding (ofwel poedermelk). Eindelijk was ze tevreden.

De productie op gang brengen

Eenmaal thuis hebben we onder begeleiding van de kraamhulp geprobeerd de borstvoedingsproductie op te voeren (hallo melkfabriek). Dat houdt in: kolven, de baby vaak aanleggen, goed eten en veel rusten. Na bijna twee weken proberen bleek het niet genoeg. Toen onze lieve kraamhulp vertrok dachten we op de goede weg te zijn. Drie dagen later bleek bij bezoek van het consultatiebureau dat Lena een beetje was afgevallen, in plaats van aangekomen. Omdat ik met vrij weinig andere dingen bezig was dan voeden, was die teleurstelling bijna niet te verkroppen. Tel daar alle hormonen die nog in je lichaam rondwaren bij op. Huilend belde ik mijn moeder. Een uur later stond ze op de stoep met een pak Nutrilon. Sindsdien krijgt Lena een combinatie van borstvoeding en kunstvoeding.

In een laatste poging om de borstvoeding op gang te brengen belde ik op advies van het consultatiebureau een lactatiekundige. De volgende ochtend kon ze al komen. Ze keek mee met hoe Lena aan de borst dronk en gaf me tips om de productie verder op gang te brengen. Afkolven na de voeding of tussen elke voeding kolven, deze melk in een flesje dan weer extra geven nadat de baby aan de borst drinkt. Borstcompressie toepassen, wat inhoudt dat je met enige precisie in je borst knijpt als je baby drinkt. En mogelijk zou Lena een te kort tongriempje hebben. Ik kon me daar niks bij voorstellen en nu Lena genoeg binnen krijgt drinkt ze perfect. Nu schijnt een ‘te kort tongriempje’ mogelijk ook een medisch modeverschijnsel te zijn, waar veel babytjes aan geholpen ‘moeten’ worden. Ik heb hier geen verstand van, maar ben blij dat we hier niks mee hebben gedaan, maar dat terzijde. De tips van lactatiekundige volgde ik braaf op. Toen na twee dagen de gewenste groei wederom uit bleef was ook de lactatiekundige het er mee eens dat ik zou gaan bijvoeden met kunstvoeding. Wat een opluchting.

Wanneer is het genoeg?

Dat het niet altijd lukt om borstvoeding te geven, blijkt wel uit de vele verhalen die ik om me heen hoor. Het is misschien niet onmogelijk dat 98 of 99% van de vrouwen gewoon borstvoeding kan geven (dit zijn percentages die je veelal tegenkomt op websites en in literatuur over borstvoeding), maar het is de vraag wat voor halsbrekende toeren je daar soms wel niet voor moet uithalen. Ik wilde het echt heel graag. En wanneer het eenmaal werkt is het natuurlijk prachtig. Je hebt de voeding voor je baby altijd bij je, het is op de perfecte temperatuur en je hoeft geen flesjes klaar te maken. Maar wat als het niet lukt of het is gewoon niet genoeg? Is het het waard om al je tijd een aandacht in de borstvoeding te steken of er wanhopig en verdrietig van te worden? Ik heb het antwoord op deze vragen niet en wil ook absoluut niemand voor het hoofd stoten, maar voor mij persoonlijk was het heel zwaar. Daarbij ben ik er van overtuigd dat mijn ‘productie’ Lena’s behoefte niet kon en kan bijbenen.

Nu klinkt het misschien alsof ik ben gestopt met borstvoeding geven, maar dat is niet zo. Na veel wikken wegen hebben we besloten om te accepteren dat het een combinatie van kunstvoeding en borstvoeding zou worden. Zonder extra voeding groeide Lena niet goed, dat kon zo niet verder gaan. Nu, ruim drie weken later, krijgt Lena nog steeds flesjes en de borst. En dat gaat prima. Het is soms een gedoe, want je weet niet precies hoeveel de baby binnen krijgt uit de borst en je bent zowel aan het borstvoeden én moet dan alsnog flesjes klaarmaken. Niet ideaal. Gelukkig geeft Lena zélf wel aan wanneer ze genoeg heeft gehad.

Aanklooien

Waar ik ontzettend tegenaan liep toen we Lena gingen bijvoeden met kunstvoeding, was dat er weinig tot geen informatie beschikbaar is over de combi borstvoeding en kunstvoeding. Het is óf het één óf het ander. Ik ben van mening dat het – als je graag borstvoeding wilt geven – belangrijk is om het echt een kans te geven en er in te investeren (kolven, vaak aanleggen, ect.). Maar wanneer het na weken niet goed lukt of je trekt het mentaal niet meer, dan kan – en dan spreek ik uit eigen ervaring – een flesje geven er prima naast. Het zou alleen fijn zijn als je hier net zo goed in begeleid zou kunnen worden als wanneer je volledig borstvoeding geeft. En dat is niet zo. Het is heel eerlijk gezegd een beetje aanklooien.

Wat ik ook lastig vond was het steeds moeten kolven tussen voedingen. Aangezien ik het belangrijk vond om te luisteren naar de adviezen heb ik dat zeker twee weken overdag gedaan. Dat betekent wel dat je eigenlijk geen tijd hebt om naar buiten te gaan, te douchen of visite te ontvangen. Wanneer je partner weer aan het werk gaat is dat bijna niet te doen. Daar ben ik dus ook mee gestopt. Voor wie een dergelijk regime wel vol heeft weten te houden: respect!

Wat ook niet helpt is de bijna fanatische houding waarmee borstvoeding vaak wordt gepromoot, ook wanneer blijkt dat het niet goed gaat. Toen Lena eindelijk twee dagen achter elkaar flink was aangekomen, kreeg ik te horen dat ik de extra voeding beter weer kon afbouwen, want van te hard groeien op kunstvoeding ontstaat er een risico op obesitas op latere leeftijd. Bij hard groeien op borstvoeding was dat natuurlijk niet het geval. Dat soort dingen. En ik moest me natuurlijk vooral niet druk maken over de borstvoeding, want stress is slecht voor de productie. Erg fijn om te horen wanneer je je al constant zorgen maakt, hoe goed bedoeld het advies ook is.

Tot slot

Wat ik zou willen meegeven aan iedereen die een kindje krijgt is: luister naar je eigen (moeder)gevoel. In het ziekenhuis kreeg ik van bijna elke kraamverzorgster weer andere tips. Eenmaal thuis zijn we fantastisch op weg geholpen door onze kraamhulp, maar helaas toen ze weg ging: de productie kwam niet genoeg op gang. Wat er voor nodig was om een goede beslissing te nemen bleek uiteindelijk om zelf de regie nemen. Na alle adviezen van de kraamhulp en lactatiekundige en de meningen uit mijn omgeving te hebben gehoord, moest ik toch zelf de knoop doorhakken en heb ik gekozen voor de manier die het beste bij mij past. Uiteraard hebben we Lena goed in de gaten gehouden en hebben we haar nog regelmatig gewogen. Voor de zekerheid. En wat ben ik er trots op dat ze goed groeit!

 

absolute leestip: De melkfabriek

Borstvoeding geven is prachtig, maar wanneer het niet lukt voel je dan vooral niet schuldig. Dat is het uitgangspunt van De Melkfabriek, van Sofie van den Enk en Eva Munnik. En wat heb ik veel gehad aan dit boek! Ben je van plan borstvoeding te gaan geven, koop dan dit boek en lees van het voor tot achter. Eindelijk een genuanceerd verhaal over borstvoeding (dat ben ik nergens anders tegen gekomen). En dan is het ook nog eens prettig geschreven en bevat het een mix van ervaringsverhalen, uitleg van experts en praktische adviezen. Heel fijn. Voor alle praktische tips rondom de borstvoeding verwijs ik dan ook graag naar dit boek! 

 

♥ meisjevanhetlicht

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s